Ηλιόλουστη Κυριακή… ώρα για βόλτα!

koumpaki's avatarkoumpaki

Κυριακή σήμερα… καλημέρες!!!

Άλλη μια μέρα με καθαρό ουρανό και έναν πανέμορφο και λαμπερό ήλιο.

Ημέρα που σε προδιαθέτει να ντυθείς και να βγεις έξω,

dc98ce0514552c93804f3042a32438cd Via pinterest.com

να περπατήσεις δίπλα στην θάλασσα,

via http://weheartit.com via http://weheartit.com

να συναντήσεις φίλους

via apaperaeroplane.tumblr.com via apaperaeroplane.tumblr.com

ή ακόμα και κάνεις picnic με τους αγαπημένους σου

via imgfave.com via imgfave.com

ἠ μια βόλτα με ποδήλατο…

via flickr.com via flickr.com

ότι και να διαλέξετε εμείς σας ευχόμαστε να περάσετε τέλεια, καταπληκτικά, να διασκεδάσετε τόσο πολύ, που σαν γυρίσετε πίσω στο σπίτι, να πέσετε απλά για ύπνο έχοντας στο μυαλό σας τις όμορφες στιγμές της μέρας.

via pinterest.com via pinterest.com

Αδράξτε λοιπόν την μέρα!

 via nickgable.com via nickgable.com

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Η τέχνη της συμβίωσης. Ένας Ινδιάνικος μύθος

kapagriniou's avatarκ.α.π.α. - Κίνηση Ακομμάτιστων Πολιτών Αγρινίου

aetοι

Ο αετός και το γεράκι (ινδιάνικος μύθος)
“Αν θέλετε η αγάπη σας να κρατήσει για πάντα,
να πετάτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι.”
Ο μύθος που ακολουθεί, είναι από …
το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι “Ο δρόμος της συνάντησης” και κατά τη γνώμη μου, προκύπτει απ’ αυτόν, ο ορισμός της υγείας σε οποιασδήποτε φύσεως σχέση:
” Ένας πανάρχαιος μύθος των ινδιάνων Σιου, λέει πως ήρθαν κάποτε στη σκηνή του γέρου
μάγου της φυλής, πιασμένοι χέρι χέρι, ο Άγριος Ταύρος, ο πιο γενναίος και τιμημένος νέος πολεμιστής, και το Ψηλό Σύννεφο, η κόρη του αρχηγού, μια από τις ωραιότερες γυναίκες της φυλής.
“Αγαπιόμαστε” αρχίζει ο νέος.
“Και θα παντρευτούμε” λέει εκείνη.
“Και αγαπιόμαστε τόσο που φοβόμαστε…”

Δείτε την αρχική δημοσίευση 550 επιπλέον λέξεις

Αὐτὸ τὸ ἀστέρι εἶναι γιὰ ὅλους μας / Σὲ περιμένω παντοῦ

N.T.'s avatarΠαιδείας Εγκώμιον

john-spencer-stanhope-love-and-the-maiden-1877

John Spencer Stanhope. Love and the Maiden, 1877

Τάσος Λειβαδίτης

Αὐτὸ τὸ ἀστέρι εἶναι γιὰ ὅλους μας

V

Θά ῾θελᾳ νὰ φωνάξω τ᾿ ὄνομά σου, ἀγάπη, μ᾿ ὅλη μου τὴν δύναμη.
Νὰ τ᾿ ἀκούσουν οἱ χτίστες ἀπ᾿ τὶς σκαλωσιὲς καὶ νὰ φιλιοῦνται μὲ τὸν ἥλιο
νὰ τὸ μάθουν στὰ καράβια οἱ θερμαστὲς καὶ ν᾿ ἀνασάνουν ὅλα τὰ τριαντάφυλλα
νὰ τ᾿ ἀκούσει ἡ ἄνοιξη καὶ νά ῾ρχεται πιὸ γρήγορα
νὰ τὸ μάθουν τὰ παιδιὰ γιὰ νὰ μὴν φοβοῦνται τὸ σκοτάδι,
νὰ τὸ λένε τὰ καλάμια στὶς ἀκροποταμιές, τὰ τρυγόνια πάνω στοὺς φράχτες
νὰ τ᾿ ἀκούσουν οἱ πρωτεύουσες τοῦ κόσμου καὶ νὰ τὸ ξαναποῦνε μ ὅλες τὶς καμπάνες τους
νὰ τὸ κουβεντιάζουνε τὰ βράδια οἱ πλύστρες χαϊδεύοντας τὰ πρησμένα χέρια τους.

Νὰ τὸ φωνάξω τόσο δυνατὰ
ποὺ νὰ μὴν ξανακοιμηθεῖ κανένα ὄνειρο στὸν κόσμο
καμιὰ ἐλπίδα πιὰ νὰ μὴν πεθάνει.

Νὰ τ᾿ ἀκούσει ὁ χρόνος καὶ νὰ μὴν σ᾿ ἀγγίξει, ἀγάπη μου…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 311 επιπλέον λέξεις