Το δύσκολο είναι να ξεχωρίσεις μία μόνο έκφανση της προσωπικότητας και του έργου του Άγγελου Σικελιανού και να θελήσεις μελετώντας τη να την εξαντλήσεις και να φτάσεις ως την άκρη της – γιατί τέτοια άκρη δεν υπάρχει. Η ποίησή του και το θέατρο, ο πεζός λόγος και η πράξη του, η φύση και ο έρωτας, οι Δελφοί και η Σαλαμίνα, το θείο και τ’ ανθρώπινα, ο λαός και ο ταγός, το έπος και ο λυρισμός, ο Ποιητής και η καθημερινή του παρουσία, ο Χριστός και ο Διόνυσος, η ουτοπία και η πραγματικότητα, όλα συμπλέκονται στον Σικελιανό και το ένα βγάζει αβίαστα στο άλλο χωρίς πουθενά να διακρίνονται οι ραφές. Απ’ όπου κι αν τον πιάσεις, ο Σικελιανός εμφανίζεται ολόκληρος και ενιαίος μπροστά σου. Δεν νομίζω να υπάρχει αναγνώστης τού έργου του που να μην έχει οδηγηθεί, αργά ή γρήγορα, σε αυτό το συμπέρασμα, καθώς και σύγχρονός του που να τον…

Το φεγγάρι πάει στο νερό .

Ήρεμος που είναι ο ουρανός!!!

Πάει θερίζοντας αργά

το τρέμουλο το παλιό του ποταμού`

στο μεταξύ ένας μικρούλης βάτραχος

το πέρασε για καθρεφτάκι.

F.  G. LORCA

[του Ε.Χ. Γονατά]

Γύριζε μόνη της κι ήτανε η ώρα πια κοντά στα ξημερώματα,

μα από τα κρύα νερά και τα ποτά δεν άντεξε να φτάσει ως το σπίτι,

χώθηκε στη ρεματιά με τα πυκνά κλαριά

που όλη τη μέρα δεν αφήνανε τον ήλιο να περάσει

(λυθήκανε τα ιδρωμένα μέλη κι η ψυχή της

απ’ τη δροσιά κι από το αεράκι),

έβγαλε το εσωρουχάκι της και τ’ ακούμπησε

προσεκτικά διπλωμένο επάνω σε μια πέτρα,

σήκωσε τη φούστα της ψηλά, λύγισε τα γόνατα

και μ’ έναν ήσυχο αναστεναγμό έβρεξε από κάτω της το χώμα

(ένα αεράκι έστειλε δυο-τρεις καυτές σταγόνες

στα δάχτυλα και στο άσπρο πέδιλό της).

Έγειρε ύστερα πάνω στην ίδια πέτρα το κεφάλι της,

με το μικρό βρακάκι της για μόνο μαξιλάρι

(τα βατράχια που κοάζανε κι οι ρίζες των δέντρων που μεγάλωναν

στιγμή δεν σταματούσαν),

έκλεισε για μια στιγμή τα βλέφαρα και την πήρε ο ύπνος.

Έτσι την…

Γιάννης Ψυχοπαίδης «Επάγγελμα: Ποιητής, Εικόνες πάνω στο πρόσωπο και την ποίηση του Κ.Π. Καβάφη», εκδ. Μεταίχμιο

Η ενασχόληση του Γιάννη Ψυχοπαίδη με τη δημιουργία έργων εμπνευσμένων από ποιητικά κείμενα ή από τις μορφές ποιητών και πεζογράφων είναι παλιά και γνωστή. Ζωγραφικά έργα δικά του μπορεί να συναντήσει ο αναγνώστης μεμονωμένα σε βιβλία διαφόρων Ελλήνων συγγραφέων· συγκεντρωμένα όμως υπάρχουν πολλά στην εξαιρετική από κάθε άποψη ανθολογία ερωτικών ποιημάτων που έχει επιλέξει ο ίδιος ο δημιουργός και κυκλοφορεί με τον τίτλο «Έρως καλός» από τις εκδόσεις Κέδρος. Πιο συστηματική και εκτεταμένη, ωστόσο, προς αυτή την κατεύθυνση είναι η απόπειρα του Γιάννη Ψυχοπαίδη να ερμηνεύσει ζωγραφικά το έργο του Γιώργου Σεφέρη και της Κικής Δημουλά, καθώς επίσης και η συλλογή 118 πορτρέτων νεοελλήνων και ξένων λογοτεχνών που περιλαμβάνονται στον τόμο «Το πιο τίμιο – την μορφή του» των εκδόσεων Μεταίχμιο. Στο νέο βιβλίο του ζωγράφου –και καθηγητή στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών– «Επάγγελμα…