
Λέει ο Τίμος ( ενας ευσταλης 70νταρης)
Τι ομορφα που περνουσαμε τότε τη δεκαετία του 60..
Αν θεωρήσουμε πως οι στατιστικές λένε πάντα αλήθεια…
Σήμερα δεν θαπρεπε να ζούμε…
Προσωπικα θυμαμαι πως τότε ( αμεσως μετα τον Μεγάλο πόλεμο.).
Οι παιδικές αρρώστιες έκαναν θραύση.
Κάθε τόσο κι ένας φίλος ή συμμαθητής..
Πάθαινε Ιλαρά, Κοκύτη, άσε πια την ανεμοβλογια..
τους Μαγουλάδες.( φοβος και τρόμος των αγοριών..)
Ειχαμε…μαγγαλια με πυρηνα, σόμπες με κάρβουνο,
ή οι πιο βολεμενοι ..θερμάστρες πετρελαίου.
Που να βρεθεί καλοριφέρ τότε.
Τηλέφωνο , στον…πλουσιο γείτονα
( και τουχαμε πια δε ξερω τι υποχρέωση..)
ή στο περίπτερο της γειτονιάς, που είχε κρεμασμένα
με μανταλάκια τα περιοδικά μας….
Μια δραχμη το τηλεφωνημα..

( για το..πάγιο έλεγε ο περιπτερας, και τσακωνε τη δραχμούλα..)
ο Μικρός Ηρωας, το Ρομάντζο, το Πάνθεον, τοΠρώτο..
Η σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου του.. ταλίρου,
οι καραμέλες τσάρλεστον , το αμφιβολου μικροβιακης
χλωριδος..παστέλι, και το…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.127 επιπλέον λέξεις