Βανίλια υποβρύχιο: το γλυκό με το κουτάλι στο ποτήρι!
Από τις πιο αγαπημένες, αυθεντικές και παραδοσιακές γεύσεις του καλοκαιριού είναι και η βανίλια υποβρύχιο στην κλασική αλλά και σε άλλες γεύσεις. Είναι σκέτο ζαχαρωτό με μία μεστή και γεμάτη γεύση που δημιουργεί έντονες αναμνήσεις. Το άρωμά της, η υπέροχη γεύση και η βελούδινη υφή της μπορούν σε συνδυασμό με παγωμένο νερό να συνοδεύσουν άψογα τα ζεστά απογεύματα του καλοκαιριού αλλά και κάθε άλλη εποχη

Από:All time Classics Φεησμπουκ γκρουπ.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας άντρας που πίστευε πως η γυναίκα του ποτέ δεν εργαζόταν στο σπίτι αρκετά. Συχνά, λοιπόν, αγρίευε μαζί της.

Κάποιο βράδυ, γυρίζοντας από το χωράφι, οργίστηκε περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

«Είσαι τεμπέλα», της φώναξε. «Εσύ όλη μέρα χορταίνεις καθισιό στο σπίτι, κι εγώ σκοτώνομαι στο χωράφι δουλεύοντας.»

Κάποια στιγμή που καταλάγιασε ο θυμός του, μίλησε και η γυναίκα:

«Καλέ μου άντρα, γιατί γκρινιάζεις έτσι; Αύριο ν’ ανταλλάξουμε δουλειά. Εγώ να πάω με τον υπηρέτη στο χωράφι, κι εσύ να φροντίσεις το σπίτι και το παιδί.»

«Καλά, έτσι να γίνει», είπε ο άντρας ικανοποιημένος.

Πρωί-πρωί, η γυναίκα άρπαξε το δρεπάνι και με τον υπηρέτη κίνησαν για το χωράφι. Εκείνη την μέρα θα έκοβε χορτάρι. Ο άντρας άρχισε με τις δουλειές του σπιτιού. Πρώτα, σκέφτηκε να κάνει βούτυρο. Βρήκε τη βουτίνα και τη γέμισε καϊμάκι. Γρήγορα δίψασε. Κατέβηκε, λοιπόν, στο υπόγειο να φέρει λίγη μπύρα…

Αύριο έχουμε Δεκαπενταύγουστο, της Παναγίας, και γιορτάζει πολύς κόσμος: ο Παναγιώτης και η Παναγιώτα, βέβαια, αλλά και η Δέσποινα, καθώς και μερικά σπανιότερα ονόματα που δεν ξέρω αν συνδέονται όλα με την Παναγία (Καθολική, Γεθσημανή, Κρουστάλλω, Σιμέλα). Και βέβαια, γιορτάζει και η Μαρία, το συχνότερο γυναικείο όνομα, οπότε λέω να αφιερώσω το σημερινό άρθρο στις Μαρίες του ιστολογίου και του καθενός μας -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το ιστολόγιο δεν εύχεται επίσης χρόνια πολλά και σ’ όλες και σ’ όλους που γιορτάζουν επίσης σήμερα, πολύ περισσότερο που έχουμε εκλεκτούς Πάνους στο ιστολόγιο, με κεφαλαία και με πεζά. Νομίζω ότι σήμερα γιορτάζει και ο Μάριος, παρόλο που ετυμολογικά δεν συνδέεται με τη Μαρία.

Θα μου πείτε πως η γιορτή είναι αύριο, και βέβαια δίκιο θα’χετε, αλλά αύριο είναι αργία, ίσως να αναπαυθεί και ο ιστολόγος (ή ίσως βάλει μιαν επανάληψη), καλύτερα να δώσουμε από σήμερα το δώρο, να φτουρήσει, να το…

Η «Κοίμηση της Θεοτόκου»_ έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου_Ερμούπολη Σύρου

Για να μην πάρω τους πολύ παληούς, παίρνω δυο τρεις από εκείνους πού αγωνισθήκανε για την ελευθερία της Ελλάδας, πού όποτε μιλάνε για τη λευτεριά, μιλάνε και για τη θρησκεία.

Το σημερινό άρθρο το παρουσιάζω με αρκετή συγκίνηση, διότι πρόκειται να διαβάσετε ένα διήγημα που κατά πάσα πιθανότητα (το τονίζω) είναι του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, αυθεντικό ή ελαφρώς διασκευασμένο, που δεν έχει εκδοθεί σε βιβλίο, δεν έχει συμπεριληφθεί σε καμιά έκδοση των Απάντων του, ούτε τη μνημειώδη τελευταία έκδοση του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου (εκδ. Δόμος)· δηλαδή πρόκειται για ένα αθησαύριστο διήγημα, που οι παπαδιαμαντολόγοι ήξεραν την ύπαρξή του αλλά έως τώρα ελάνθανε.

Φωτογραφία της δημοσίευσης

Βέβαια, επειδή μου αρέσει να σκαλίζω παλιά χαρτιά και να βγάζω στην επιφάνεια άγνωστα ή δυσεύρετα λογοτεχνικά κείμενα, οι ταχτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, ιδίως των κυριακάτικων δημοσιεύσεων, ίσως θυμούνται κι άλλα αθησαύριστα κείμενα που έχουν δημοσιευτεί εδώ, όπως ένα ποίημα του Βάρναλη ή πολλά του Λαπαθιώτη (παράδειγμα). Αλλά με τον Παπαδιαμάντη το πράγμα διαφέρει· επειδή ακριβώς έχουν πάνω του εργαστεί πολλοί και δεινοί φιλόλογοι, δεν είναι και τόσο συνηθισμένο φαινόμενο να βγαίνει στην επιφάνεια…

Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, του Δημ. Σαραντάκου, θα δημοσιευτεί στο μυτιληνιό περιοδικό «Α Σελάνα». (Στο Εμπρός ξαναδημοσιεύεται το άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας γιατί είχε κάποια λάθη). Συμπληρώνω το άρθρο στο τέλος με μερικά λινκ σε κείμενα του Παπαδιαμάντη από τον παλιό μου ιστότοπο. Πληκτρολογήθηκαν χάρη στην ανεκτίμητη βοήθεια φίλων εθελοντών.

Ωστόσο, θα ήθελα να προσανατολίσω τη συζήτηση, αν μου επιτρέπετε, στο αν διαβάζεται σήμερα ο Παπαδιαμάντης (ας απαντήσουν, έστω, οι φίλοι που έχουν γεννηθεί μετά το 1980, αν παρακολουθεί κανείς τόσο νέος εκτός από τον φίλο μας που γράφει σε πολυτονικό) και αν απορρίπτουμε συλλήβδην τις μεταγλωττίσεις παλιότερων κειμένων. Πριν από μερικά χρόνια είχα επικρίνει μια συγκεκριμένη μεταγλώττιση της Πάπισσας Ιωάννας επειδή είχα κρίνει (όχι άδικα) ότι είχε γίνει στο γόνατο -αλλά τη μεταγλώττιση από τον Βερέττα που έγινε με το ροϊδικό κείμενο αντικριστά τη θεωρώ πολύ καλή ιδέα. Τέλος πάντων, πολλά είπα και δίνω τη σκυτάλη στον…

Η Ελλάδα περιέχει χιλιάδες ομορφιές, που αποτελούν πόλο έλξης των τουριστών. Μια κατηγορία από τα πιο όμορφα σημεία της χώρας μας σίγουρα θεωρείται και αυτή των υδάτινων θαλασσοσπηλιών. Το θέαμα τους ιδιαίτερο και συνάμα εντυπωσιακό. Ας δούμε αναλυτικά κάποιες από αυτές.

Απόψε είναι ένα βράδυ για ποίηση, θερινά σινεμά, χρωματιστά ποτά, θολά φώτα και Νίκο Εγγονόπουλο:

Μακρυνές συναυλίες, οπάλινες σπίθες, του πρώτου σπιτιού μας μέσ’ στη λαύρα του θέρους,
Στης Γης του Πυρός την αέναη θήρα, στους κάμπους, στα δάση, στα ουράνια,
Θ’ ασπασθώ απαλά της εικόνος τα χείλη, θα χαρίσω ελπίδες σ’ αχιβάδες και κάστρα
Που βουβά παραστέκουν σ’ όσ’ αγγίζουν οι Μοίρες, κι όταν δύουν στα πεύκα των ειδώλων φεγγίτες
Αυλακώνουν μ’ αλόγατα ξύλινα χαμοκέδρου θωπείες,
Θεωρίες σεπτές μυστικών δεινοσαύρων, στων νερών τις πλεκτάνες που τα ζώσανε κύκνοι,
Μαύροι κύκνοι, γαλάζιοι, όλο ιδέα, και πόθο που λες πάει να σβύση κι αποτόμως γυρεύει
Ν’ ανεβή πιο ψηλά, να γκρεμίση, να σπάση, παραθύρια ν’ ανοίξη, να φωνάξω, να κλάψη,
Να ρημάξω, ν’ αράξη, να σκιστή, να χαράξω στο χαλκό πιο βαθειά, πιο βαθειά,
Περιστέρια, λιοντάρια, των μαλλιών της τη νύχτα, του στρατιώτου το όπλο, τ’ αρβανίτικο χώμα,
Κι όπου φτάση…